ناآگاهی زنان ار حقوق اجتماعی‌شان، حمایت از دیدگاه‌های مردسالارانه درکانون خانواده، خود کم بینی و انتظار کمک از مردان در کارهای به اصطلاح مردانه، بخشی از علل عدم رشد کافی زنان ایرانی در بستر جامعه می‌باشد.چگونه امکان دارد نیمی از جامعه خواهان دریافت حقوق خویش باشند و نتوانند آن را بدست آورند؟ مردان غیرتی و با تعصب در دامان کدامین مادران، اخلاق و رفتار آموخته‌اند؟ چند درصد (بگویم نفر شاید بهتر باشد) از زنان ایرانی روز 8 مارس را می‌شناسند؟ بیشتر مادرتان به پوشش شما ایراد گرفته‌ یا پدرتان؟ تا چه هنگام روشنفکران ما به دنبال توجیه یکسانی زن و مرد در ادیان گوناگون هستند؟ خداوند عادل چرا حتی یک زن را به سمت پیام آور خویش گزینش نکرد؟ این درد را با که توان گفت. چه کس را یارای شنیدن ضجه‌های زنان دربند ایرانی‌ست، در زندان خانواده.